وددت لو كنت كهذا الأكّار آكل ما أشتهى » . و در الكنى و الالقاب ترجمهء او را مفصّلتر ياد كرده است . نگارنده گويد : ابن العميد نيز مثل صاحب بن عبّاد از معاريف وزرا و ادبا و مشاهير ارباب فضل و كمال است و ترجمه‌اش در همهء كتبى كه در شرح حال صاحب ابن عبّاد به آنها اشاره كرديم هست طالب تفصيل به آنها رجوع كند . امّا « ابو الفتح بن أبى الفضل وزير عضد الدوله » . محدث قمى ( ره ) در هدية الاحباب گفته : « ابو الفتح بن العميد علي بن محمّد بن الحسين بن العميد القمى ملقّب به « ذو الكفايتين » وزير ركن الدوله حسن بن بويه بود نقل است كه بزرگى او بمرتبه‌اى رسيد كه صاحب بن عبّاد مدح او گفتى و بپاخواستى و بر او خواندى . بعد از ركن الدوله مدّتى وزارت پسرش مؤيّد الدوله با وى بود تا در سنهء 366 شسو كه بر او متغيّر شد و او را مؤاخذهء سخت و تعذيب بسيار نمود و پيوسته در شكنجه بود تا هلاك شد و دولت آن خانواده منقرض گشت نظير آل برامكه چنان كه گفته‌اند : آل العميد و آل برمك مالكم * قلّ المعين لكم و زال الناصر كان الزمان يحبّكم فبداله * انّ الزمان هو الخؤون الغادر » و در « الكنى و الالقاب » ترجمهء او را مفصّلتر ياد كرده است . امّا اينكه مصنّف ( ره ) گفته : « و متنبّى را در مدح او قصايد است و از آن جمله اين بيتهاست : « و من يصحب اسم ابن العميد محمّد * يسر بين أنياب الأساود و الاسد » اين كلام مشتمل بر اشتباهى است و آن اينكه : ممدوح به اين قصيده چنان كه صريح بلكه نصّ همين بيت است محمّد است كه كنيه‌اش « ابو الفضل » بوده است در صورتى كه ابو الفتح پسر اوست و نامش على است پس قصيدهء مشار اليها در كلام مصنّف رحمة اللّه عليه كه بيت مذكور در اينجا چهاردهمين بيت آن قصيده است و همهء آن مشتمل